Het internet is een fantastische plek om op zoek te gaan naar ideeën voor handwerk. Ik kan uren patronen bekijken en me achteraf realiseren dat ik beter iets had gemaakt in die tijd. Soms heb ik echter alleen een goede aanleiding nodig voor een nieuw werkstuk en de nakende geboorte van Sylvan was mijn invitatie om de
Swirl uit te proberen.
Omdat ik zowel voor het garen als voor het patroon viel, heb ik een bolletje
Mini Mochi besteld. Ik heb er een hele tijd over gedaan om de kleur te kiezen, die uiteindelijk toch heel anders blijkt dan op het scherm. Ik had zorgvuldig iets gekozen waar ik geen roze in terugvond (uhu, zie jij ook wat ik zie?)
Enfin, het garen is van Australië via een
webwinkel in Engeland, naar bij mij thuis gereisd en direct op de naalden gezet.
Wat heb ik geleerd?
1. Hoe je een
i-cord of idiot-cord breit. Ik ben nog op zoek naar de Nederlandse vertaling hiervan, dus als iemand dat weet, laat een reactie achter!
2. Het is altijd de moeite om op zoek te gaan naar de juiste dikte van naald. Voor dit patroon was maat 4 echt te los en maat drie was te smal geweest.
3. Breien is niet zo moeilijk, maar oplettendheid en geduld zijn goud waard. Omdat ik het patroon niet goed gelezen heb, maakte ik de minderingen door twee steken samen te breien in plaats van zoals het in het patroon staat. Resultaat is nu dat ik oogjes heb in plaats van een mooie ribbel. Aha. Dat had ik eigenlijk kunnen weten. Maar weet je? Ik vind het eigenlijk best een geslaagde muts !
Of Sylvan er blij mee zou zijn, weet ik niet. Misschien laat ik het aan hem over om te beslissen. Eventueel verzin ik wel een ander kraamcadeau en hou ik dit mutsje zelf. Ik ben er eigenlijk stiekem al een beetje verliefd op. Ssshh. Meer details over patroon en garen vind je op
Ravelry. (De muts heeft al bestemming gevonden: ze gaat naar Caitlin)
